معرفی کتاب نیلوفر نیایش

نام کتاب:نیلوفر نیایش

نام نویسنده:حسین سیدی

ناشر:نشر معارف

پس از قران سیره و روش پیامبر و اهل بیت ایشان که مبین قران میباشند برای تمامی قرون و قرن حاضر الگو و راهگشاست در مجموعه ی حاظر نوشته  حسین سیدی سعی گردیده  تا با جستجو و واکاوی مسایل اجتماعی اخلاقی در سیر سلوک و روش اهل بیت  و مطرح کردن موضوعات مختلف و مورد ابتلا در دنیای امروز به نوعی الگو پذیر بودن و راهگشایی ان حضرات را بیان کرده و به این سوال که در عصر حاضر چگونه سیره  ان حضرات توان راهگشایی  را دارد پاسخ گوید.

در اثر حاظر به موضوعات زیر اشاره گشته است نکاتی از سیمای ظاهری و باطنی امام سجاد و سپس بیان نوع و روش زندگی فردی، روابط خانوادگی و مناسبات اجتماعی و سیاسی ان جناب اشاره به فصل مهم زندگی امام یعنی حادثه عاشورا، و بیانات بیدارکننده ی و اتشینشان در کوفه و شام  بیان کلمات و احادیث نورانی و بیان جایگاه صحیفه سجادیه، اشاره به رساله حقوق و نکات ارزشمند دیگر که این کتاب را برای مخاطبین جوان بیش از پیش جذابتر کرده است.

روند شیوع و مقابله با کرونا در کشور امشب ۲۵ مرداد ماه در برنامه تیتر امشب شبکه خبر با حضور مسعود مردانی متخصص بیماری‌های عفونی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

مردانی با اشاره به چهره جدید کرونای خانوادگی اظهار کرد: در روز‌های اخیر شاهد ابتلای گروهی اعضای خانواده به ویروس کرونا به دلیل رعایت نکردن دستورالعمل‌های بهداشتی هستیم.

او با اشاره به اینکه الان هر بیماری که تب دارد بداند که به کرونا مبتلا شده است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود، ادامه داد: فردی که علائم بیماری را دارد باید دو هفته در قرنطینه خانگی به سر ببرد و به رعایت پروتکل‌های بهداشتی و شستشوی مکرر دستان خود بپردازد.

این متخصص بیماری‌های عفونی با اشاره به اینکه افراد کرونایی بدون علامت به اندازه افراد باعلامت باعث انتقال بیماری می‌شود بیان کرد: فردی که مبتلا به بیماری است به راحتی بیماری را به دیگران می‌تواند منتقل کند بنابراین باید فرد حتماً در قرنطینه خانگی به سر ببرد و پس از ۱۰ الی ۱۴ روز بهبودی حاصل می‌کند مگر اینکه دچار تنگی نفس و موارد شدیدتر بیماری شود.

ایرج حریرچی معاون  کل وزیر بهداشت در برنامه نگاه یک درباره آخرین مصوبات ستاد ملی کرونا، اظهار کرد: برخی جرائم و تنبیه برای افرادی که مسائل بهداشتی از جمله ماسک زدن را رعایت نمی‌کنند در نظر گرفته شد و اگر این افراد به ادارات دولتی و اماکن عمومی مثل مساجد و صنوف مراجعه کنند، نباید به آن‌ها خدماتی ارائه شود.

او افزود: برای آن دسته از کارمندان و صاحبان مشاغلی که به متخلفان شیوه‌نامه‌های بهداشتی خدمات می‌دهند، جرائمی از جمله توبیخ کتبی، کسر حقوق و انفصال خدمت تا یک سال در نظر گرفته شده است و این مجازات به هیچ عنوان قابل تجدید نظر هم نیست.

معاون  کل وزیر بهداشت با بیان اینکه چون خود ویروس کرونا در افراد مبتلا شده ایمنی دائم نمی‌دهد، تاکید کرد: پس نباید درخصوص استفاده از واکسن‌کرونا امید زیادی داشت.

کروناویروس جدید بسیار کشنده است، اما باید بدانید که این ویروس احتمالا به اندازه ویروس‌های دیگر که برخی افراد جهان به آن پیش‌تر آلوده شده‌اند خطرناک نیست. به عنوان مثال، آنفلوآنزای اسپانیایی در سال ۱۹۱۸ حدود ۵۰۰ میلیون نفر را در جهان آلوده کرد و دستکم ۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان دراثر ابتلا به این بیماری جان خود را از دست داده‌اند. طی این خبر قصد داریم با بررسی انواع متغیر‌ها از جمله نحوه انتقال، مکانیسم‌های دفاعی بدن میزبان و میزان عفونی بودن ویروس‌ها بگوییم که چه ویروس‌هایی وجود دارند که از کووید-۱۹ خطرناک‌تر هستند.

هپاتیت

براساس آمار سال ۲۰۱۵، هپاتیت ویروسی باعث مرگ سالانه ۱.۳۴ میلیون نفر در سراسر جهان شد. در حالی که مرگ و میر ناشی از سایر بیماری‌های عفونی کاهش یافته است، براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، مرگ و میر ناشی از هپاتیت ویروسی از سال ۲۰۰۰ حدود ۲۲ درصد افزایش یافته است.

اگرچه پنج نوع هپاتیت از جمله هپاتیت آ، دی، ای، بی و هپاتیت سی وجود دارد، اما هپاتیت بی و سی مسئول ۹۶ از درصد از مرگ و میر ناشی از هپاتیت هستند. بیشتر این مرگ و میر‌ها ناشی از بیماری مزمن کبد و سرطان اولیه کبد است. تقریباً ۳۲۵ میلیون نفر یا ۴.۴ درصد از جمعیت جهان مبتلا به هپاتیت ویروسی هستند و هر ساله ۱.۷۵ میلیون مورد جدید ابتلا به هپاتیت سی گزارش می‌شود.

حسین فدایی‌حسین می‌گوید: یکی از نقدهای جدی که به آموزش و پرورش ما وارد است، این است که چرا در کتاب‌های درسی نمایشنامه نداریم! نمایشنامه می‌تواند به عنوان یک قالب ادبی در کتاب‌های درسی باشد. ولی متاسفانه آموزش و پرورش به نمایشنامه اعتقاد ندارد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به تازگی در صفحه هنر پرونده‌ای گشوده‌ایم، تحت عنوان «نمایشنامه‌نویسی کودک و نوجوان» که در آن تلاش می‌کنیم سلسله گفت‌وگوهایی انجام دهیم با نمایشنامه‌‌نویسان و کارگردان‌های شناخته‌شده حوزه تئاتر کودک و نوجوان، تا از منظرهای متفاوت به معضلات و مشکلات این حوزه نگاهی نو بیاندازیم. امروز در دومین شماره از این مجموعه گفتار، گفت‌وگویی انجام داده‌ایم با حسین فدایی حسین نمایشنامه‌نویس، کارگردان،
عضو دفتر تئاتر کودک و نوجوان اداره کل هنرهای نمایشی و عضو شورای نظارت بر تئاتر کودک و نوجوان اداره‌‌ کل هنرهای نمایشی(1384تا1389)، عضو شوراي کارشناسی مرکز تئاتر کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان از 1390 تا 1393، فدایی حسین تا کنون چندین و چند نمایشنامه و کتاب در حوزه تئاتر کودک و نوجوان تالیف و ترجمه کرده است که از میان آنها می‌توان به تالیف کتاب «کلیدهای آشنایی با تئاتر کودک و نوجوان» همچنین ترجمه کتاب‌های «101بازی نمایشی» و «101بازی نشاط آور» و... اشاره کرد. در ادامه گفت‌وگو با او را می‌خوانید.

به عنوان کسی که سال‌ها در حوزه نمایشنامه‌نویسی کودک و نوجوان کار کرده‌اید، مشکل نمایشنامه‌نویسی کودک و نوجوان ما را دقیقا کجا می‌دانید؟ چرا آثار شاخصی در این حوزه نوشته نمی‌شود؟
مشکلی که در حوزه‌ نمایشنامه‌نویسی برای کودکان وجود دارد؛ این است که در واقع  اغلب نمایشنامه‌هایی که در این حوزه نوشته می‌شوند از شرایط جامعه ما فاصله زیادی دارند. کودکان نسل امروز نسبت به گذشته پیشرفت زیادی کرده‌اند و این به دلیل مواجهه‌ آنان با رسانه‌های مختلف است. امروزه انیمیشن یکی از پرطرفدارترین مدیوم‌هاست که کودکان با آن مواجه هستند. همین‌طور بازی‌های کامپیوتری و فیلم‌های بسیار زیادی که شبکه‌های رسانه‌ای مختلف پخش می‌کنند، موضوعات متنوعی را مطرح کرده‌اند. به نظر می‌رسد که نمایشنامه‌های کنونی ما از کودکانی که با چنین آثاری مواجه هستند، فاصله دارند. در حالی که ما در حوزه‌ نمایشنامه‌نویسی کودک هنوز سراغ موضوعات دستمالی شده و تکراری می‌رویم. تیپ‌ها و فضاهایی را نشان می‌دهیم که کودکان دیگر از آن‌ها فاصله گرفته‌اند. عقب ماندن موضوعات نمایشنامه‌ها با تفکرات بچه‌های امروز یکی از معضلات حوزه نمایشنامه‌نویسی کودک و نوجوان ما است. نمایش‌نامه پایه اصلی اجراست و اگر قابلیت و ظرفیت لازم را نداشته باشد گروه اجرایی هم نمی‌تواند از آن اثر قابل قبولی بسازد.

اگر نمایشنامه بتواند قابلیت داشته باشد گروه هم می‌تواند به تبع آن، اثر مناسبی ارائه کند. مساله دیگر عادتی است که مخاطب امروز پیدا کرده که بیشتر به دنبال آثار پرزرق و برق و همراه با ترانه و موسیقی زیاد و حرکات فرم است یعنی آنچه که بیشتر ظواهر یک اثر محسوب می‌شود. این وجه از نمایش شاید بیشتر برایش جذاب است تا اثری که روی فکر و ذهن مخاطب تأکید دارد. بنابراین تعداد زیادی از نمایش‌ها به سمتی می‌رود که این ذائقه‌ مخاطب را پاسخ‌گو باشد نه اینکه او را به تفکر وا دارد. بنابراین مخاطب ما بیشتر سراغ جذابیت‌های ظاهری می‌رود تا داستانی که در پس آن معنی و مفهومی نهفته باشد. این برای وضعیت نمایشنامه‌نویسی حوزه کودک و نوجوان واقعا یک مشکل است. از سوی دیگر متاسفانه امنیت شغلی برای نمایشنامه‌نویس کودک نیست. بیشتر  اوقات یک نویسنده، کارگردانی هم می‌کند. درواقع نمایشنامه‌نویسی که فقط کار کودک بنویسد نداریم. حتی خود من که در این حوزه قلم می‌زنم در مواقعی خودم کارگردانی هم می‌کنم یا به کار پژوهش و ترجمه هم مشغولم به این ترتیب نمایشنامه‌نویس صرف نداریم.